Steun Mensenrechten

Stop maatschappelijk geweld

Solidariteit met politieke gevangenen

20 jarige Alireza Tajiki werd opgehangen

 Moeders van Laleh Park, waaronder moeders van de martelaren van de massamoord van 1988 op 30.000 politieke gevangenen in Iran, en moeders van de martelaren van de opstand in 2009 en van in recente jaren geëxecuteerde politieke gevangenen, hebben donderdag 31 augustus 2017 een verklaring uitgegeven waarin wordt opgeroepen tot berechting van de leiders van het Iraanse regime voor de massamoord op politieke gevangenen in de zomer van 1988.
Zij benadrukten in hun verklaring dat de enige weg om te komen tot vrijheid en democratie in Iran bestaat uit het voor de rechter brengen van  de leiders en de uitvoerders van de massa executies op politieke gevangenen in de jaren 80 en van alle andere misdaden begaan door de leiders van het mullah regime.
De moeders van Laleh Park ondersteunden in hun verklaring ook de legitieme eisen van de politieke gevangenen in hongerstaking in de gevangenis  van Gohardasht.Een deel van de verklaring luidt als volgt:
Op de 29ste gedenkdag van de massamoord op de politieke gevangenen in de zomer van 1988 zijn we bijna op het punt gekomen dat we een deel van  de waarheid hebben kunnen achterhalen over de moorden op politieke gevangenen in de jaren 80, in het bijzonder de massamoord op gevangenen in  de zomer van 1988; deze gevangenen waren tot een gevangenisstraf veroordeeld maar zijn later tot de doodstraf veroordeeld via processen achter gesloten deur die slechts enkele minuten duurden en waarop executie volgde…

Lees meer...

26 Augustus  2017  - De autoriteiten van het Iraanse regime in de Gohardasht gevangenis weigeren nog steeds noodzakelijke medische zorg aan meer dan 20 politieke gevangenen, terwijl hun gezondheid in de vijfde week van hun hongerstaking snel achteruit gaat.
De gezondheidsituatie van deze politieke gevangenen die in hal 10 van sectie 4 van de  Gohardasht gevangenis zitten, is verslechterd. Zij zijn  ondertussen ernstig verzwakt en lijden aan hoge bloeddruk en ernstige hoofdpijn door gebrek aan luchtcirculatie in de isolatiecellen en de hal.
 Al eerder, op woensdag 23 augustus, hadden sommigen zelfs problemen met het gaan zitten tijdens familiebezoek.
De autoriteiten in de gevangenis hebben de druk op de stakende politieke gevangenen opgevoerd als vervolg op de schaamteloze reactie van de  aanklager van Teheran op uitgebreide solidariteitsverklaringen uit binnen- en buitenland.
De Hoofdaanklager van Teheran, Abbas Jafari-Dolatabadi, die sancties opgelegd heeft gekregen door de E.U. voor ernstige mensenrechtenschendingen, zei op woensdag 23 augustus: “De rechterlijke macht zal niet toegeven aan de gevangenen in hongerstaking”.

Lees meer...

Alireza Tajiki werd op  10 Augustus in de Adel- Abad gevangenis van Shiraz ( centraal – iran) opgehangen .
ondanks herhaalde interventies door VN mensenrechten experts en mensenrechten actievisten over de wereld,die stelden dat de doodstraf nooit  tegen kinderen mag worden gebruikt en dat Tajiki naar verluidt is gemarteld en geen faire berechting heeft gehad.
Alireza Tajiki is op 15 jarige leeftijd in 2012 gearresteerd en in 2013 op 16 jarige leeftijd tot de doodstraf veroordeeld.
De uitspraak van de doodstraf tegen Alireza Tajiki is in 2014 door het Hooggerechtshof vernietigd, maar hij is opnieuw ter dood veroordeeld  door het gerechtshof van de provincie Fars, dat oordeelde dat hij voldoende “mentale rijpheid” had om te begrijpen dat zijn veronderstelde misdaad tot zijn executie zou leiden. Deze uitspraak is later bevestigd door het Hooggerechtshof.
De Speciale Rapporteur van de VN over de mensenrechten situatie In Iran, Asma Jahangir, heeft haar afgrijzen uitgesproken over de executie van een jongeman die als kind al de doodstraf had gekregen.

 Algemene afwijzing van het strenge optreden van het regime is groeiende
19 juli 2017 - De moord op een jonge Iraanse atleet, Asghar Nahvipour, in een metro station van Shahre Rey, ten zuiden van Teheran en begaan door de politie van het regime, heeft een golf van woede opgewekt in het hele land.
Dit incident vond plaats op zaterdag 15 juli, toen Nahvipour uit protest een mullah aanviel, die een aantal jonge vrouwen lastig viel onder het valse voorwendsel van “onfatsoenlijke hijab kleding”. Ooggetuigen zeggen dat hij simpelweg is neergeknald door de politie, terwijl hij riep: “Wij willen deze mullahs niet. Wij willen deze islam niet. Wat voor soort land is dit? Wat voor soort Islam is dit?”
De Iraanse autoriteiten hebben zijn familie verboden een begrafenis ceremonie te houden in zijn stad en hebben alle vaandels en spandoeken voor deze
ceremonie weggehaald. De Iraanse veiligheidsdienst verbood de familie van Nahvipour elke protestactie, in de openbaarheid te treden of zelfs over de kwestie te praten of te treuren aan het graf van hun geliefde.

Lees meer...

Het volgende is de vertaling van de brief van politieke gevangene Atena Daemi die haar hongerstaking op 31 Mei 2017 heeft beëindigd, nadat de rechtbank haar zussen uit gevangenschap had vrijgelaten.
Ik ben in hongerstaking gegaan om de stem van de stemlozen te zijn.
Eerst hebben ze mijn vader afgemat. Toen hebben ze een nieuwe zaak opgezet tegen mijn zussen en hen tot gevangenisstraf veroordeeld. Een onrechtvaardige en onrechtmatige straf met slechts als doel mijn gevoelens te kwetsen en mijn stem tot zwijgen te brengen.
Ik heb de “hooggeachten” verteld dat het niet uitmaakte of mijn zussen een dag of een jaar zouden krijgen, of de straf zou worden uitgevoerd  of zou worden ingetrokken; ik zou blijven protesteren tegen deze duidelijke gijzeling van de families van politieke gevangenen en van martelaars  die voor de vrijheid zijn gevallen. Eenmaal op dit pad zijnde, heb ik geen angst voor de dood; de dood zou mijn laatste rustplaats zijn.Ik wilde de stem zijn van allen die als familie al die jaren geleden hebben. Mijn zussen waren de aanleiding voor mij om de stem te zijn van Maryam and Reza Akbari Monfared , wier 4 broers en zussen 39 jaar geleden geëxecuteerd zijn en die thans in de gevangenis zitten omdat zij gerechtigheid eisen voor hen. Na acht jaar gevangenis zonder een dag erbuiten, is Maryam onlangs gedagvaard door de veiligheidsdiensten en  dreigt zij weer een gevangenisstraf te krijgen. Alsof voor haar drie jonge dochters de schaduw van een unfaire straf van 15 jaar nog niet genoeg is.
Ik wilde de stem zijn van Fatemeh Mosanna die slechts 13 was toen ze voor het eerst gevangen zat, terwijl haar 3 broers werden geëxecuteerd.
 Nu zitten zij en haar man Hasan Sadeghi beiden een gevangenisstraf van 15 jaar uit.
Ik wilde de stem zijn van Fariba Kamalabadi en Mahvash Sahriari die al 10 jaar in de gevangenis zitten en niet bij het trouwen van hun kinderen  konden zijn.
Ik wilde de stem zijn van moeders in de gevangenis. Het vastzittende paar Elham Farahani en Adel Namimi, waarvan de zoon Shamim onlangs is vrijgelaten na 4 jaar gevangenisstraf.
Ik wilde de stem zijn van Azita Rafizadeh en haar man, Payman Koushky, wier 7 jarig kind, Bashir, zijn jeugd doorbrengt op weg tussen de Evin  en deRajaishahr gevangenissen.

Lees meer...

Het Rapport van Mev. Jahangiri aan Algemene Vergadering van VN

Verschrikkelijke kinderhandel